บทที่ 47: สะสางเรื่องราวในกระโจม

บทที่ 47: สะสางเรื่องราวในกระโจม

“เจ้าก็คือบิดาราคาถูกที่ทอดทิ้งภรรยาและบุตรอย่างนั้นหรือ?”

ภายในกระโจมไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียง

ขณะที่ลู่เหิงกำลังมัดจ้าวเหลียง มือของเขาพลันหยุดชะงักไปชั่วขณะ

อาผิงกอดหีบยาไว้ สายตากวาดมองระหว่างเจียงเซี่ยวกับเจียงเหอรอบหนึ่ง ก่อนก้มหน้าค้นยาในหีบต่อ

จ้าวเหลียงนอนคว่ำอยู่บนพื้น จู่ ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “แม่ทัพเจียง แม้แต่บุตรสาวแท้ ๆ ของท่านยังกล่าวเช่นนี้ เรื่องเก่าในหมู่บ้านศิลาเขียว ท่านอธิบายได้กระจ่างหรือไม่?”

เจียงเหอออกแรงกดเท้าลง

เสียงหัวเราะของจ้าวเหลียงพลันขาดหาย

เจียงเซี่ยวมองเจียงเหอ ลำคอขยับอยู่หลายครั้ง สุดท้ายกล่าวเพียงว่า “เป็นบิดาที่ผิดต่อพวกเจ้า”

เจียงเหอมองเขา “กล่าวเรื่องสำคัญมา”