บทที่ 40: ฝูงหมาป่าพังประตู

บทที่ 40: ฝูงหมาป่าพังประตู

“หมาป่ามาแล้ว”

ลู่เหิงกระชากผ้าใบเคลือบน้ำมันข้างรถขนยาออกครึ่งหนึ่ง “ธนู! ง่าม! เฝ้าประตู!”

ผู้คุ้มกันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ใช้ง่ามยาวค้ำประตูเรือน นักธนูสองคนปีนขึ้นกำแพงที่พังไปครึ่งหนึ่ง

จ้าวเถี่ยตะโกนเช่นกัน “พลหน้าไม้ขึ้นชายคา! ให้เด็กเข้าไปในห้องด้านใน! อย่าให้ไฟดับ!”

หลี่ซื่อตะโกนตาม “ให้เด็กเข้าไปในห้องด้านใน! อย่าเบียดกัน! ใครเหยียบเท้าข้า บอกกันก่อน!”

เอ้อร์หนิวผลักเขาทีหนึ่ง “เวลาเช่นนี้ยังจะพูดเล่นอีก?”

หลี่ซื่อกอดแขนขาดวิ่งถอยหลัง “ข้ากลัว ถ้าไม่พูดเล่นก็ยิ่งกลัวกว่าเดิม”

ป้าหวังอุ้มเจียงเหมียวถอยเข้าไปทางห้องตะวันออก ซูไป๋เดินตามอยู่ข้างกาย พลางลากบานประตูเข้ามา “อาผิง วางหีบยาไว้ชิดกำแพง อย่าขวางทาง”

อาผิงหน้าซีด “ท่านหมอ หมาป่าจะเข้ามาในห้องหรือไม่?”