บทที่ 37: ใช้มือเปล่าทำสะพานต้นไม้

บทที่ 37: ใช้มือเปล่าทำสะพานต้นไม้

“ด้านหลังมีม้า! กองไล่ล่ามาแล้ว!”

เสียงตะโกนของหลี่ซื่อปลุกขบวนรถให้ตื่นตัว

ป้าหวังกอดเจียงเหมียวแน่น “หมอซู พ่อหนูเหมียวไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ซูไป๋กดชายผ้าห่มลง “ยังไม่ตื่น อย่าให้ลมเข้า”

อาผิงกอดหีบยาไว้ “ท่านหมอ สะพานเล่า?”

ซูไป๋มองไปเบื้องหน้าโดยไม่ตอบ

จ้าวเถี่ยวิ่งลงมาจากเนิน “สะพานขาดแล้ว รถผ่านไม่ได้”

ผู้ใหญ่บ้านโจวค้ำไม้เท้าเดินเข้ามา “น้ำลึกหรือ?”

จ้าวเถี่ยกล่าว “ลึก ไหลเชี่ยว คนลงไปยืนไม่มั่นคง”