บทที่ 27: ร้อยคนล้อมโรงหมอ

บทที่ 27: ร้อยคนล้อมโรงหมอ

“หัวหน้า นังหนูนั่นแหละ นางบอกให้ท่านนำเงิน ยา และรถมาชดใช้!”

พออันธพาลปากทางถนนตะโกนจบ เขาก็ถอยกรูดเสียเอง

นายท่านเฮยซานหยุดอยู่หน้าโรงหมอ

คนกว่าร้อยคนที่ติดตามมาก็หยุดลงเช่นกัน

กระบองเคาะพื้น สันดาบตบฝ่ามือ โซ่เหล็กลากผ่านธรณีประตู แผงลอยริมถนนต่างเก็บของกันอย่างรวดเร็ว แม้แต่คนไข้ก็พากันหลบไปชิดกำแพง เหลือเพียงใบหน้าครึ่งหนึ่งโผล่ออกมาอย่างหวาดๆ

ซูไป๋อุ้มเจียงเหมียวเข้าไปวางบนเตียงในห้องด้านใน

อาผิงมือสั่น “ท่านหมอ เราหนีออกทางประตูหลังได้หรือไม่?”

ซูไป๋เหลือบมองประตูหลัง “ถูกปิดทางแล้ว”

อาผิงถามต่อ “แล้วทางหลังคาเล่า?”