ตอนที่ 17 เสียงร้องไห้กลางดึก

“น้องสามกล่าวเช่นนั้นได้อย่างไร เพียงแต่ข้ามิได้กลับมานาน จึงไม่เข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ในจวนมากนัก หากมีเรื่องใดจำเป็น ก็คงต้องให้น้องสามช่วยชี้แนะในวันหน้าแล้ว”

หนี่อิงอิงเผยสีหน้ากระจ่างแจ้ง ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง นางกำลังประจบเอาใจข้า ทั้งยังกล่าวเตือนข้าอยู่นี่เองหรือ?

“กล่าวได้ดี กล่าวได้ดี แม้พี่หญิงใหญ่จะจากจวนอัครเสนาบดีไปแล้วกลับมาใหม่ แต่พี่หญิงใหญ่ก็ยังเป็นบุตรีสายตรงอยู่ดี ดังนั้นในจวนนี้ ฐานะของพี่หญิงใหญ่ย่อมสูงกว่าพี่หญิงสองอยู่แล้ว พี่หญิงใหญ่ไม่สู้ไปดูห้องของพี่หญิงสองสักหน่อย ความแตกต่างระหว่างสายตรงกับสายอนุควรได้รับการแก้ไขเสียบ้าง!”

หนี่เยวี่ยซานยิ้มพลางพยักหน้า “ขอบใจน้องสามที่เตือน”