กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หนี่เยวี่ยซานกับหนี่เกาเฟยจากไปแล้ว คังเสวียอี้เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก หนี่เยวี่ยซานสาวน้อยผู้นั้นในที่สุดก็ไปเสียที เกือบทำให้เขาซวยตายอยู่แล้ว
คังเสวียอี้มองโจวหยางเย่า ก่อนกล่าวอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “ขุนนางผู้นี้ปฏิบัติงานตามกฎหมาย หากแม่ทัพโจวต้องการช่วยคน ยังจำเป็นต้องให้ธิดาตระกูลหนี่ยอมอ่อนข้อเสียก่อน”
“คำพูดของเจ้า หมายความว่าจะให้แม่ทัพผู้นี้ไปขอร้องสตรีนางหนึ่งหรือ?” ดวงตาของโจวหยางเย่าเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ คังเสวียอี้กล่าวอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ขุนนางผู้นี้เพียงหวังดีจึงเตือน ผู้ผูกกระดิ่งย่อมต้องเป็นผู้แก้กระดิ่ง!”
จากนั้นเขามองคนขับรถม้าและคนอื่น ๆ ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นแวบหนึ่ง “นำตัวไป!”