ตอนที่ 10 นางยังคงใส่ใจเขา

วาจาเช่นนี้ราวกับเป็นพระคุณอันยิ่งใหญ่ นางก็ควรตอบรับด้วยความซาบซึ้งอย่างถึงที่สุด

“ชดเชยหรือ? ชดเชยสิ่งใด? เจ้ามีปัญญาทำให้จั่วอิ๋งกับหลิ่วเยวี่ยฟื้นคืนจากความตายหรือไม่? บาดแผลที่ท้ายทอยของข้า เจ้าทำให้มันหายดีได้ในชั่วอึดใจหรือ? อีกทั้งหนังสือหย่าของเจ้า เขียนแล้วก็คือเขียนแล้ว น้ำที่สาดออกไปย่อมยากจะหวนคืน!”

โจวหยางเย่ากับหนี่เกาเฟยต่างไม่รู้ว่าหนี่เยวี่ยซานยังมีบาดแผลอยู่ หนี่เยวี่ยซานแสดงท่าทีหยิ่งผยองถึงเพียงนี้ ทว่าเพราะอัครเสนาบดีอยู่ที่นี่ โจวหยางเย่าจึงได้แต่ข่มโทสะลงอย่างฝืนทน