เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
แม้ปกติหยางหว่านเหยียนจะเก็บซ่อนอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ทว่าบัดนี้บนใบหน้าของนางก็ยังเผยรอยร้าวออกมาเล็กน้อย
เหล่าราษฎรถูกทหารทางการขับไล่ให้สลายตัวไป หนี่เยวี่ยซานกระโดดลงจากรถม้า เดินไปหาทหารทางการพลางกล่าวว่า “ข้าเป็นผู้แจ้งความเอง ข้าขอแจ้งว่าแม่ทัพโจวจ้างวานฆ่าหมายจะข่มขืนแล้วสังหารข้า! มันเป็นผู้ที่แม่ทัพโจวสั่งการมา!”
หนี่เยวี่ยซานชี้ไปยังคนขับรถม้าที่นอนคว่ำอยู่บนพื้น คนของศาลต้าหลี่ก้าวเข้าไปลากตัวคนขับรถม้าขึ้นมา
หัวหน้าศาลต้าหลี่เดินมายังบริเวณใกล้ ๆ หยางหว่านเหยียน “คิดว่าท่านคงเป็นอนุภรรยาหยางกระมัง?”
หยางหว่านเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนยอบกายอย่างแผ่วเบา “เป็นตัวข้าเอง แต่ขอท่านโปรดเชื่อเถิดว่าแม่ทัพทำเพื่อแผ่นดินและราษฎร ย่อมไม่มีทางคิดร้ายต่อธิดาหนี่เป็นแน่”