เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 212
เมื่อเหลิ่งชิงเยว่เห็นสภาพการตายของมอนสเตอร์เขาวงกตเหล่านั้น ดวงตาคู่สวยก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะองครักษ์เขาวงกตแต่ละคนล้วนแต่ถูกยิงเข้าที่หน้าผากทั้งสิ้น
เหลิ่งชิงเยว่เอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "คุณเคยเรียนยิงธนูมาก่อนเหรอ?"
"ไม่ได้เรียนหรอก สมัยที่อยู่ดาวจิ่วโจว แม้แต่คันธนูก็ไม่เคยจับด้วยซ้ำ เพิ่งจะมาเรียนเอาหลังจากที่มาถึงทวีปลอร์ดแล้วนี่แหละ"
ซูฟางเอ่ยตอบพลางเก็บของรางวัลขององครักษ์เขาวงกตไป
คำพูดนี้ทำให้หญิงสาวทั้งหลายตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นมาทันที
ไม่เคยเรียนมาก่อนแต่กลับแม่นราวจับวาง นี่มันเก่งกาจเกินไปแล้วกระมัง
นี่มันระยะตั้งหลายสิบเมตรเลยนะ หากเป็นพวกเธอแล้วล่ะก็ ฟ้าดินย่อมรู้ว่าลูกธนูจะลอยไปตกที่ไหน
"พี่ชายซูฟางเก่งจ้าวจริงๆ แม้แต่ทักษะการยิงธนูก็ยังแม่นยำขนาดนี้" แม้ว่าเสียงของฉินเหยาจะยังคงอ่อนโยนและแผ่วเบาเช่นเคย แต่ทุกคนก็ยังคงได้ยินอยู่ดี