เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 167
หลังจากเดินเข้าไปแล้ว ซูฟางเห็นว่าหญ้าบนพื้นก็เขียวขจีขึ้นยิ่งกว่าเดิม ภายในนั้นราวกับเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจีผืนใหญ่ผืนหนึ่ง
ซูฟางรู้สึกว่าหากสิ่งก่อสร้างนี้ยังคงอัปเลเวลต่อไป เกรงว่าคงต้องจัดการอัปเลเวลระดับของดินแดนเสียก่อนถึงจะได้
[ทุ่งหญ้าเลี้ยงพาหนะ] ทุกครั้งที่อัปขึ้นหนึ่งเลเวล มันจะขยายออกไปเป็นวงกว้าง
ไม่เพียงแต่ [ทุ่งหญ้าเลี้ยงพาหนะ] เท่านั้น ยังมีสิ่งก่อสร้างอีกมากมายที่เป็นเช่นเดียวกัน ยิ่งเลเวลสูงขึ้นเท่าไหร่ พื้นที่ของสิ่งก่อสร้างก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น และพื้นที่ที่จำเป็นต้องใช้ก็ยิ่งกว้างใหญ่ตามไปด้วย
ด้วยพื้นที่ของดินแดนในตอนนี้ เริ่มจะไม่ค่อยเพียงพอต่อการใช้งานแล้ว ซูฟางจำเป็นต้องยกระดับเลเวลของดินแดนให้สูงขึ้นเสียแล้ว
ประชากรของดินแดนมีจำนวนมากแล้ว พื้นดินหนึ่งแสนตารางเมตร จำเป็นต้องรองรับผู้คนที่อยู่อาศัยนับหมื่นชีวิต ซูฟางรู้สึกว่ายังคงมีความแออัดอยู่พอสมควรทีเดียว