เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 136
แต่พวกมนุษย์กิ้งก่าที่ล่องหนอยู่เหล่านี้มีจำนวนมาก ทหารหลายคนยังคงถูกทหารมนุษย์กิ้งก่าที่ล่องหนลอบโจมตีจนเสียชีวิต
ซูฟางเกลียดทหารมนุษย์กิ้งก่าที่มีความสามารถในการล่องหนพวกนี้เข้าไส้ จึงกำชับให้เหล่าทหารระมัดระวังตัวให้มากขึ้น
พวกเขาชะลอความเร็วในการเคลื่อนทัพลง เพราะทหารมนุษย์กิ้งก่าจำนวนมากล้วนล่องหนได้ ส่วนปุยขนมีเพียงตัวเดียว ย่อมไม่สามารถค้นหาตำแหน่งของทหารมนุษย์กิ้งก่าที่กระจายตัวอยู่ทั่วพื้นที่กว้างใหญ่เช่นนี้ได้ทั้งหมด
แต่ซูฟางมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมมาก สามารถค้นหาตำแหน่งของมนุษย์กิ้งก่าได้ไม่น้อย ทุกครั้งที่สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของพวกมัน เขาจะสั่งให้ทหารระดมยิงธนูเป็นห่าฝนใส่บริเวณที่พวกมันซ่อนตัวอยู่ทันที
มนุษย์กิ้งก่าเหล่านั้นถูกยิงตายไปไม่น้อย