บทที่ 119

บทที่ 119

รอจนพวกปีศาจหมาป่าเหล่านี้ถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว ซูฟางถึงได้ก้มลงมองข้อความ รู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่าจะมีคนเป็นห่วงเขามากขนาดนี้

"วางใจเถอะ ไม่ได้ออกไปล่ามอนสเตอร์ข้างนอกหรอก เป็นภารกิจต่างหาก" ซูฟางตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

พวกเขาตกใจกันมาก ภารกิจงั้นหรือ?

แม่งเอ้ย ทำไมพวกเขาถึงไม่ได้รับภารกิจกันล่ะ?

"ภารกิจอะไรเหรอ?" เหลิ่งชิงเยว่รู้สึกสงสัยมาก

"ม้วนภารกิจ เปิดได้จากหีบสมบัติสำริดน่ะ..." ซูฟางอธิบายสั้น ๆ

"หีบสมบัติสำริด มิน่าล่ะ ฉันเพิ่งจะเปิดหีบสมบัติสำริดได้แค่สามใบเอง มอนสเตอร์ที่คอยปกป้องหีบสมบัติสำริดแข็งแกร่งเกินไป" เหลิ่งชิงเยว่ตอบกลับมา

จำนวนหีบสมบัติสำริดมีน้อยนิดยิ่งนัก ทั้งมอนสเตอร์ที่คอยปกป้องยังทรงพลังเป็นอย่างมาก หากต้องการกำจัดมอนสเตอร์พวกนั้นเพื่อรับหีบสมบัติ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ