บทที่ 4

บทที่ 4

ไม้ไผ่ล้วนเป็นปล้อง ๆ เมื่อถูกตัดขาดแล้ว นอกจากจะใช้ใส่น้ำได้แล้ว ยังสามารถใช้ใส่สิ่งของได้อีกมากมาย

หลังจากตัดไม้ไผ่ลงมาแล้ว ซูฟางก็จัดการส่วนเกินออก จากนั้นก็ตัดมันออกเป็นท่อน ๆ ทีละปล้อง

ตอนนี้ยังไม่มีใครขายน้ำ แต่มีคนจำนวนไม่น้อยที่ต้องการแหล่งน้ำ นี่คือโอกาสของซูฟาง

เขาต้องรีบเร่งเวลาแล้ว

ป่าไผ่แห่งนี้ค่อนข้างกว้างใหญ่ ซูฟางอยากจะตัดมากแค่ไหนก็ได้ตามใจชอบ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ซูฟางก็ตัดไม้ไผ่ได้เป็นจำนวนมากแล้ว ทั้งยังจัดการตัดพวกมันออกเป็นปล้อง ๆ เรียบร้อย

จากนั้นจึงเดินมาถึงบริเวณริมทะเลสาบแห่งนั้น

เขาเดินเข้าหาทะเลสาบด้วยความระมัดระวัง พบว่าสายน้ำใสสะอาด แถมยังมีปลาจำนวนไม่น้อยว่ายวนไปมาอยู่ในน้ำ