กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 หยุดร้องได้แล้ว!
ผู้อาวุโสตระกูลลวี่หันกลับมา สีหน้าสงสัย ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงทำเช่นนี้
ส่วนสายตาสวี่ซานเยี่ยนจ้องสีหน้าอีกฝ่ายไม่วางตา แม้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเพียงนิดก็หนีสายตาเขาไม่พ้น
แต่น่าเสียดาย เขาไม่เห็นอะไร
“ได้”
ผู้อาวุโสตระกูลลวี่ไม่โต้เถียง หันไปอีกทาง สวี่ซานเยี่ยนหรี่ตาตามความเคยชิน สายตาวนมองทางทั้งสอง ก่อนยกเท้าตาม
ในความมืดมีเพียงเสียงฝีเท้าเบา รูม่านตาสวี่ซานเยี่ยนเรืองแสงจาง ๆ แม้ในราตรีก็มองเห็นชัด