กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 450 สามพันปี
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งกลบเสียงลม เงาร่างเปลือยเปล่าปรากฏจากควันไอเลือด เหยียบอากาศค่อย ๆ เดินลงมา ราวย่ำบันไดที่มองไม่เห็น
ไอเลือดด้านหลังค่อย ๆ สลาย เมฆสีแดงราวไฟเผาเหนือศีรษะก็ค่อย ๆ ลอยจากไป เผยดวงอาทิตย์ยามเที่ยง
แสงแดดสาดลงบนร่างสวี่ซานเยี่ยน เขาครางอย่างสบายเบา ๆ หรี่ตารับรู้การเปลี่ยนแปลงภายใน แล้วอดยกมุมปากอีกครั้งไม่ได้
“นี่สิถึงเรียกว่ารวมวิถี มีเพียงหลอมมหาวิถีให้รวมเป็นหนึ่งกับตน จึงคู่ควรเรียกว่าขั้นรวมวิถี!”
จากนี้ฟ้ากว้างดินใหญ่ จะไปที่ใดก็อิสระ!