กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 วิกฤตเริ่มปรากฏ
...
“ครืน—!”
ฝนปรอยทำใบไม้เปียก หมอกหนาถูกน้ำฝนชะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่กลับไม่บางลงแม้แต่น้อย กลุ่มคนยังคงเดินต่อในป่า
รอบกายสวี่ซานเยี่ยนมีม่านแสงชั้นหนึ่งกางอยู่ กันน้ำฝนออกไป เสื้อผ้าบนร่างยังแห้งสนิท เพียงแต่คนตระกูลเซียวด้านหลังลำบาก พลังอาคมของพวกเขาตื้น ไม่ยอมสิ้นเปลืองเช่นนี้ จึงทำได้เพียงตากฝนเดินต่อ
“อีกไกลเท่าใด?”
สวี่ซานเยี่ยนหันไปมองเซียวหราน
เซียวหรานคำนวณระยะทาง “ใกล้แล้ว พรุ่งนี้เช้าน่าจะถึง”
“ดี ทุกคนเร่งฝีเท้า ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง”