กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ
เวลานี้ เหนือศีรษะคนตระกูลเซียวราวมีเมฆหม่นปกคลุม เมื่อเจ้าตระกูลตาย พวกเขาก็เหมือนสูญเสียเสาหลักในพริบตา ไม่รู้ว่าควรทำอะไร
สวี่ซานเยี่ยนลงตรงกลางค่าย รอบค่ายยังมีคราบเลือดหลงเหลือ ศพถูกเก็บรวบรวมไปแล้ว
“เรียกคนที่ตัดสินใจได้มา” สวี่ซานเยี่ยนมองฝูงคนรอบด้าน ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง
ตระกูลเซียวเป็นอะไรไป แค่เจ้าตระกูลตายคนเดียว ทำเหมือนทั้งตระกูลกำลังจะถูกกวาดล้าง
มีคนรีบหันหลังวิ่งไป ไม่นานก็พาชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเร็วเข้ามา ชายคนนั้นมีรอยยิ้มประจบอยู่บนหน้า ตั้งแต่ยังอยู่ห่างก็ประสานหมัดคำนับแล้ว
“ข้าชื่อเซียวหราน คารวะท่านเซียนทุกท่าน”