กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 ลอบโจมตี
ที่ราบยามค่ำคืนเงียบสนิท แม้แต่เสียงแมลงหรือนกก็ไม่มี ราวกับดินแดนไร้ชีวิต
สวี่ซานเยี่ยนขยับจมูก ลมยามค่ำพากลิ่นคาวเหม็นอ่อน ๆ คล้ายกลิ่นหญ้าปนมูลสัตว์และกลิ่นกาย
ทั้งกลุ่มอาศัยความมืดบดบัง ค่อย ๆ ลอบเข้าไป สุนัขหกหัวด้านหน้าไม่ได้เดินเข้าสู่กลางที่ราบ แต่เลาะชายป่ารอบนอก
ที่ราบโล่ง ไม่มีที่กำบัง ถูกพบได้ง่าย
ทันใดนั้น ขบวนก็หยุด สวี่ซานเยี่ยนมองไปข้างหน้า เห็นใต้เนินไกล ๆ มีกองเนื้อราวภูเขาวางอยู่ ศพสัตว์ป่าหลายสิบตัวผ่านการจัดการอย่างง่ายแล้วกองซ้อน สูงกว่าหนึ่งจั้ง