กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ล่าสัตว์
ฟ้าสาง เสียงนกร้องแมลงขาน อีกวันหนึ่งของท้องฟ้าแจ่มใส
ใบหน้าสวินอันไฉ่แดงเรื่อเต็มไปด้วยความพึงพอใจ หนังสัตว์บนร่างไม่รู้หายไปไหน ขนตายาวสั่นไหว ก่อนค่อย ๆ ลืมตา ยื่นมือคลำข้างตัว แต่ร่างสวี่ซานเยี่ยนหายไปแล้ว
“อ๊า!”
สวินอันไฉ่อุทาน ลุกพรวดขึ้นทันที หน้าอกกระเพื่อมเป็นคลื่น เมื่อมองละเอียดยังเห็นรอยฟันตื้น ๆ แห่งหนึ่งที่ยังไม่จาง
ทุกอย่างเมื่อคืนเหมือนความฝันชั่วครู่ ทำให้นางรู้สึกว่างเปล่าในใจอย่างไร้เหตุ กลัวว่าพอลืมตาแล้วจะพบว่าทั้งหมดเป็นเพียงความฝันจริง ๆ