กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 ว่าด้วยอิสรภาพ
“หึ พวกเจ้าก็เป็นเพียงผีที่ถูกผูกติดอยู่กับผืนดิน ยังคิดเพ้อถึงอิสรภาพอีกหรือ? น่าขัน!”
ความสามารถของลั่วชิงเวยไม่ได้สูงนัก แต่ฝีปากไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย จงใจเลือกจิ้มแต่จุดเจ็บของอีกฝ่าย
“ฮ่า ๆ เหตุใดจะไม่ได้?”
หยวนอันผิงหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะเจือความทุกข์และอ้างว้าง ทว่ายังมีความหวังบาง ๆ แฝงอยู่
เขาเงยหน้าเล็กน้อย ดวงตาจ้องทุกคนตรง ๆ ก่อนเอ่ยว่า “ลองดูคำว่า ‘อิสรภาพ’ สิ เดิมทีก็ถูกเส้นกรอบมากมายผูกมัด แต่กลับมีหนึ่งขีดที่ทะลุกรงออกไป นี่มิใช่เหมือนสภาพของข้าในเวลานี้พอดีหรือ?”