กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ข้ายินดี
นอกเมือง
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงแล้ว
หลินฝานมองความเงียบสงัดรอบด้าน ใจอดสั่นไม่ได้ เขารู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ในความมืด
“ไม่ต้องกลัว ไม่มีสิ่งใดหนีพ้นสัมผัสของข้า” ชายชราในกระบี่ส่งเสียง
หลินฝานค่อยใจชื้น อดถามไม่ได้ “ผู้อาวุโสเรียกข้ามาที่นี่เพื่ออะไร?”
ชายชราในกระบี่เงียบไป ราวกับกำลังคิดว่าควรบอกหลินฝานหรือไม่
ผ่านไปนาน เสียงจึงดังอีกครั้ง
“ในแดนลับแห่งนี้ ซ่อนสมบัติชิ้นหนึ่ง”
“สมบัติอะไร?” หลินฝานมองฮวนสี่เอ๋อร์ข้างกาย