กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 เจ้าเป็นคนดีจริง ๆ
ผู้อาวุโสเริ่นก้มหน้า แสร้งไม่เห็นอะไร ผู้อาวุโสคนอื่นทำตาม กวาดตามองไปทั่ว ไม่รู้กำลังดูอะไร
เสียงวุ่นวายรบกวนเด็กหญิงบนแท่น นางหยุดมือ หันมามองอย่างอยากรู้
“พวกเจ้าเป็นใคร?”
ดวงตาเด็กหญิงเต็มไปด้วยการสำรวจ ยื่นคอมองไปมา หากไม่สนแขนขาที่ขาดในมือ กลับดูน่ารักเล็กน้อย
ฟังน้ำเสียงออดอ้อนไร้เดียงสาของนาง สวี่ซานเยี่ยนดวงตาไหว ในใจคิดได้ทันที
มุมปากยิ้มอ่อนโยน น้ำเสียงนุ่ม “สวัสดี เจ้าทำอะไรอยู่ที่นี่?”