กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 จิ้งอี้
ตะวันตกจันทร์ขึ้น วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
วันเวลาบนเรือบินแสนจืดชืด ทุกวันทำได้เพียงนั่งสมาธิฝึกฝน บางครั้งออกจากห้องสงบมาดูทิวทัศน์นอกหน้าต่าง
วันนี้ เสียงของท่านผู้ทรงเกียรติเฮ่ออวี๋ดังก้องทั่วเรือบิน “ถึงทะเลหมอกแล้ว ทุกคนต้องระวังสถานการณ์รอบตัวตลอดเวลา”
สวี่ซานเยี่ยนเดินออกจากห้องสงบ ชะโงกมองไปไกลเล็กน้อย เห็นหมอกผืนใหญ่พลิกไหว ราวกับสัตว์ยักษ์ที่เลือกคนกลืนกิน ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก เมฆหมอกก็หมุนวน
ขอบเขตที่ทะเลหมอกปกคลุมกว้างใหญ่จนมองไม่เห็นสุดเขต ภายในเงียบสนิท ไม่มีเสียงแมลงหรือตะโกนของสัตว์เล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย
เงียบตาย