กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ศิษย์พี่ปราดเปรื่อง
สวี่ซานเยี่ยนบีบคอฟางเซี่ยงไว้ราวจับลูกไก่ แล้วโยนส่งเข้าอ้อมแขนชายหนุ่มอย่างลวก ๆ
เขาไม่ได้คิดจะฆ่าฟางเซี่ยง ฆ่าไปก็ไม่มีประโยชน์แก่ตน กลับกันหากฝังเมล็ดมารไว้ บางทีอาจกลายเป็นหมากสำรองในอนาคต
ชายหนุ่มพูดอย่างจริงใจ “ขอบคุณศิษย์พี่ท่านนี้”
สวี่ซานเยี่ยนโบกมือ “ไสหัวไป”
พูดจบ สายตาก็มองไปยังโหยวเจี้ยนเฟิง
โหยวเจี้ยนเฟิงประสานมือซ้ำ ๆ “เช่นนั้นไม่รบกวนศิษย์พี่แล้ว ขอตัว”
ไม่นาน ทุกคนก็แยกย้ายไปหมด เหลือเพียงสวี่ซานเยี่ยนกับคนของเขา
“ฟู่……”
สวี่ซานเยี่ยนกดความพลุ่งพล่านในใจ สลายกายวิถี เหงื่อผุดบนหน้าผากแล้ว