กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160
ซูอวี่เองก็ไม่กล้ากอดซือโหรวเอาไว้ตลอด จึงประคองเธอให้ยืนได้อย่างมั่นคง
"ตกลงกันก่อนนะ พวกเราจะเข้าไปแค่มิติอื่นระดับต่ำเท่านั้น อีกอย่าง หลังเข้าไปแล้ว คุณต้องฟังผม ถ้าคุณไม่รับปาก ผมก็จะไม่พาคุณไปด้วย" ซูอวี่กล่าวอย่างไม่วางใจ
"อืม" ซือโหรวขานรับเบา ๆ ท่าทางว่าง่ายเป็นอย่างมาก
ซูอวี่มองเธอแล้วกล่าวว่า "ผมออกไปก่อนนะ รอผมโทรหา"
"ได้"
จากนั้นซูอวี่ก็เดินออกจากห้องตรวจวัด
เมื่อเห็นซูอวี่เดินจากไป ซือโหรวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอนึกถึงช่วงเวลาที่ได้ใกล้ชิดกับซูอวี่เมื่อครู่ ใบหน้าก็ยังคงร้อนผ่าวไม่หาย
"ซือโหรวเอ๋ยซือโหรว เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย" ซือโหรวพึมพำกับตัวเองเสียงเบา