กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122
ในตอนที่ซูอวี่กำลังคิดว่าตนควรจะให้ฝ่ายอสูรพันธสัญญาฝ่าความตายเพื่อถ่วงรั้งเจ้าเสือวิญญาณหิมะนี้ไว้ แล้วตัวเขาชิงหนีไปก่อนดีหรือไม่ เจ้าหนูชางหลานที่ดูไร้ตัวตนที่สุดกลับมอบความประหลาดใจให้แก่เขา
เห็นได้ชัดว่าในช่วงพริบตาที่เสือวิญญาณหิมะใช้หางฟาดตั๊กแตนตำข้าวมัจจุราชจนปลิวออกไป เจ้าหนูชางหลานก็ดีดตัวกระโดดขึ้นไปบนแผ่นหลังของเสือวิญญาณหิมะอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นกรงเล็บอันแหลมคมของมันก็ข่วนลงบนแผ่นหลังของเสือวิญญาณหิมะเบา ๆ ทันใดนั้นบนแผ่นหลังของเสือวิญญาณหิมะก็ปรากฏบาดแผลยาวเหยียดขึ้นมาทันที โลหิตสีแดงฉานซึมซาบออกมา จนทำให้ขนสีขาวบริสุทธิ์ของเสือวิญญาณหิมะถูกย้อมจนแดงฉานไปทั่วบริเวณในชั่วพริบตา
โฮก!