กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114
"ใครจะขายหน้าถึงตอนนั้นก็รู้เองแหละ" ซูอวี่โอบไหล่จางหยางแล้วหัวเราะ "เอาล่ะ ไปกันเถอะ บรรยายก็ไม่มีแล้ว พวกเราไปโรงอาหารกันเถอะ ผมหิวจะตายอยู่แล้ว"
จางหยางยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่กลับถูกซูอวี่ลากตัวไปที่โรงอาหารเสียก่อน
เพราะความตั้งใจถ่วงเวลาของซ่งค่วง ทำให้ตอนนี้ถึงเวลาพักเที่ยงพอดี นักเรียนจำนวนมากที่ไปหอประชุมต่างก็พากันเดินตรงไปที่โรงอาหารหลังจากออกจากหอประชุม
"ซูอวี่ ทำได้เยี่ยมมาก"
"ซูอวี่ สู้ๆ นะ"
"ซูอวี่..."
......
ตลอดทางมีนักเรียนที่เตรียมตัวสอบสายยุทธ์จำนวนไม่น้อยเข้ามาทักทายซูอวี่ ต่างก็พากันส่งเสียงเชียร์และให้กำลังใจซูอวี่