กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47
"เสิ่นเชียน!"
ในบรรดาสามคนนั้น มีคนหนึ่งเดินตรงข้ามซูอวี่เข้าไปหาร่างที่หมดสติอยู่ตรงนั้นทันที
ส่วนอีกสองคนมองมาที่ซูอวี่ โดยมีคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นว่า "แกเป็นใคร?"
"คนผ่านมาครับ" ซูอวี่เอ่ยตอบ
คนผู้นั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย กวาดสายตามองอสูรพฤกษายักษ์ที่อยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยถามว่า "มันเป็นฝีมือแกที่ฆ่าเหรอ?"
ในเวลานี้อสูรพฤกษายักษ์นอนแน่นิ่งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนพื้น ร่างกายโชกไปด้วยเลือด กลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงตลบอบอวลอยู่รอบตัวกระตุ้นประสาทสัมผัสของทุกคนในที่เกิดเหตุ
"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ" ซูอวี่เอ่ย