เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22
"เจ้าหนูชางหลานตัวนี้ฉลาดเหมือนกันนี่" ภายในห้องรับรองส่วนตัว เว่ยเปียวเอ่ยพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้ม
เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่หนูชางหลานจงใจแสดงละครตบตา เพื่อล่อให้ผีเสื้อหางแดงบินต่ำลงและคลายความระแวดระวัง ก่อนจะหาจังหวะสยบมันลงในคราเดียว
เมื่อหนูชางหลานต้องเผชิญหน้ากับผีเสื้อหางแดงที่บินได้ ย่อมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบตั้งแต่กำเนิด หากผีเสื้อหางแดงบินอยู่บนท้องฟ้าตลอดเวลา หนูชางหลานก็ย่อมทำอะไรมันไม่ได้ ทว่าทันทีที่ผีเสื้อหางแดงลดเพดานบินลงแถมยังประมาทเลินเล่อ โอกาสของหนูชางหลานจึงมาถึงทันที
แน่นอนว่าเรื่องนี้ยังต้องอาศัยความสามารถของหนูชางหลานที่รู้จักฉวยจังหวะ และความเร็วในการตอบสนองที่รวดเร็วด้วย มิฉะนั้นหากโจมตีพลาดไปครั้งหนึ่ง โอกาสดี ๆ เช่นนี้ก็คงไม่หวนกลับมาอีกเป็นครั้งที่สองเป็นแน่