เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17
"ไม่มากเลย ไม่มากเลย" เว่ยเปียวกล่าวด้วยรอยยิ้ม "หนูชางหลานของคุณมีค่าตัวมากขนาดนี้อยู่แล้ว"
สำหรับเว่ยเปียวแล้ว เงินหนึ่งแสนนั้นไม่ถือว่ามากเลยสักนิด คืนนี้เขาทำกำไรไปได้ไม่น้อยเลยทีเดียว และผู้ที่มีคุณความดีความชอบในการทำเงินให้แก่เขาก็คือหนูชางหลานของซูอวี่นั่นเอง การควักเงินหนึ่งแสนออกมาเพื่อเป็นรางวัลให้แก่ซูอวี่จึงนับว่าไม่มากจนเกินไปจริงๆ
เขารู้ว่าซูอวี่กำลังขาดแคลนเงิน การใช้เงินหนึ่งแสนหยวนมาช่วยกระชับความสัมพันธ์ หรือแม้แต่เพิ่มพูนความสัมพันธ์ระหว่างกันให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น สำหรับเว่ยเปียวแล้วถือว่าคุ้มค่ามาก
"ขอบคุณครับเถ้าแก่" เมื่อเห็นว่าเว่ยเปียวยืนกราน ซูอวี่จึงไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด
เขากำลังขาดแคลนเงินอยู่จริงๆ เงินหนึ่งแสนหยวนนี้ถือเป็นการช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้เขาได้ทันท่วงทีพอดี