กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 595 [สายลมเป็นอิสระ!]
ผมขาวของยายเฒ่าเฟิงปลิวกระจาย สะบัดแขนเสื้อ พัดขนนกปรากฏในมือ
เพียงโบกครั้งเดียว ลมกรรโชกคมราวดาบฉีกห้วงอากาศ คมวายุนับไม่ถ้วนบดเข้าใส่เถาวัลย์เขียว
หญิงชราคนนี้ซ่อนฝีมือเก่งนัก สมบัติวิญญาณชั้นยอดเช่นนี้เมื่อครู่กลับยังไม่ใช้
จักรพรรดิหอกโลหิตไม่มีเวลาแม้แต่จะด่า
ถ้ายังไม่สู้สุดชีวิต วันนี้คงต้องจบที่นี่จริง ๆ
เงาหอกโลหิตขนาดมหึมาครอบร่างเขา
เขากลับใช้ตนเองเป็นหอก อานุภาพไม่ด้อยกว่าตอนถือหอกวิญญาณชั้นยอด
“กร๊อบ!”
“แกร๊ก!”