กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 587 [ความจริงอันน่าสะพรึง!]
“ความเข้ากันได้ระหว่างเผ่าปีศาจพฤกษากับมารดาเถาวัลย์ชิงสูงจริง ๆ”
“หลังข้ากลืนกินพวกมัน ส่วนเล็ก ๆ ของต้นกำเนิดธาตุไม้ที่ขาดหายก็ถูกเติมเต็มแล้ว”
“แต่สำเร็จเพราะกลืนกิน ก็พังเพราะกลืนกินเช่นกัน”
“เมื่อครู่ถ้าข้าฝืนต่อไป ข้ามั่นใจเต็มสิบส่วนว่าจะใช้กฎกลืนกินทะลวงขอบเขตจักรพรรดิได้”
ร่างแยกเถาวัลย์เขียวกล่าวถึงตรงนี้แล้วถอนหายใจ
“นั่นไม่ดีหรือ?”
เซี่ยโม่ถามอีกครั้ง
การเชื่อมโยงระหว่างเขากับร่างแยกยังไม่กลับมา
จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น