กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 440 [มากันไม่น้อยเลย!]
เมื่อไม้เท้าถูกเหวี่ยงขึ้นเป็นครั้งที่สอง กะโหลกบนหัวไม้เท้าพลันเปิดส่วนยอดออก หมอกดำมหาศาลพวยพุ่งออกมา
ภายในหมอกมีใบหน้ามนุษย์บิดเบี้ยวนับร้อยปรากฏราง ๆ บ้างร้องไห้ บ้างหัวเราะ ก่อนพุ่งเข้าหาใบหน้าของวัวเหลือง
เขาวัวสองข้างของวัวเหลืองกระเด็นประกายไฟ แต่เมื่อหมอกดำเหล่านั้นแตะเขาวัว กลับแปรเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายปลิงโลหิต
“วัวแก่หนังหนาเนื้อหยาบ จะกลัวของสกปรกพวกนี้ได้อย่างไร?”
วัวเหลืองคำราม ก่อนคืนสู่ร่างจริง
ปลิงโลหิตเหล่านั้นถูกสะบัดร่วงออกจากตัวราวกับเหา
กีบข้างหนึ่งขุดพื้นไม่หยุด หมอกสีดำถูกพ่นออกจากจมูกของวัวเหลืองครั้งแล้วครั้งเล่า
พิษที่ฮูหยินเย่วางใส่เขาไม่ได้เป็นพิษถึงชีวิต