กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 198 [คุ้มกันตลอดทาง]
“ค่ายกลนี่!”
นักพรตชิงเสียมองนครเสินตูเบื้องหน้า แล้วเงยหน้ามองแสงตะวันแรกบนฟ้าด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
คนทั่วไปอาจสังเกตไม่ออก
แต่สำหรับผู้ดำรงอยู่ขอบเขตที่แปดอย่างเขา มันชัดเจนราวเหาบนศีรษะคนหัวล้าน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหนือศีรษะตอนนี้
มีกระบี่คมที่เกิดจากแสงดาวหม่นรวมตัวลอยอยู่
ปลายกระบี่ชี้ตรงมายังเขาอย่างชัดเจน
ไม่ใช่ว่าดินแดนบรรพชนเป็นสถานที่ที่วิถียุทธ์ขาดช่วงหรือ?
สิ่งที่เขาเห็นตลอดทางก็ดูเป็นเช่นนั้น