กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 145 ชีพจรมังกรบรรพชน
อี้ซานดื่มสุราในจอกจนหมด
“ท่านอ๋องรู้หรือไม่ว่าทวีปที่เราอยู่เรียกว่าอะไร?”
เซี่ยโม่ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ขณะตะวันลับฟ้า ท้องนภาค่อย ๆ เปลี่ยนสี
เมื่อเงยหน้ามอง ดวงดาวพร่างพราวส่องแสงเจิดจ้า ราวสายน้ำแห่งทางช้างเผือกไหลหลั่งลงสู่โลกมนุษย์
หมู่ดาวส่องประกาย สะท้อนกันไปมา บ้างรวมบ้างแยก รางเลือนบ้างชัดเจน ถักทอเป็นม่านฟ้าอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
“เรื่องนี้ใครไม่รู้บ้าง?”
“ใต้เท้าของเราคือทวีปเสินอู่ กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ยาวไกลนับร้อยล้านลี้...”
น้ำเสียงของเซี่ยโม่หยุดชะงัก
สีหน้าเผยความสงสัยที่แทบสังเกตไม่เห็น