กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 130 [หนึ่งกระบี่... สังหารห้า!]
ไอดำหมุนวนเหนือฝ่ามือผู้เฒ่าเฮย
กลางอากาศมีฝ่ามือยักษ์ปรากฏขึ้น มันแผ่แรงกลืนกินรุนแรง ดึงต้นไม้ หญ้า หินทรายรอบด้านเข้าไป
อากาศทิ้งรอยเงาบิดเบี้ยวเป็นสาย แม้แต่แสงโดยรอบก็มืดลงไม่น้อย
ในเวลาเดียวกัน แสงขาวเบ่งบานในฝ่ามือผู้เฒ่าไป๋ ราวแสงบริสุทธิ์ที่สุดของดวงตะวันแรกขึ้น
มันรวมตัวเป็นพลังฝ่ามือรุ้งขาวอันอบอุ่นแต่คมกริบ
สอดรับกับพลังห้วงเหวมืด แต่กลับตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
สรรพสิ่งเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยแสงอ่อนโยน
แต่ใต้ความอ่อนโยนนั้นกลับมีคมที่เจาะทะลวงการป้องกันทุกชนิดซ่อนอยู่
“ฮ่า!”