กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 125 [โอสถเลื่อนมาร!]
ตลอดทางเซี่ยโม่ไม่รู้ว่าจัดการคางคกกลไก งูกลไก หรือแม้แต่ค้างคาวกลไกไปมากเท่าไร
ในที่สุดก็ผ่านทางเดินขนาดใหญ่ มาถึงห้องที่กว้างกว่าเดิม
“เก้าเส้นทาง?”
รอบด้านเป็นกำแพงหินเย็นเฉียบ อุณหภูมิต่ำจนเหมือนอยู่ในห้องน้ำแข็ง
ชายเสื้อเซี่ยโม่ไหวเบา ๆ ขณะกวาดตามองรอบตัว
ถนนทั้งเก้าสายปกคลุมด้วยหิมะและน้ำค้างแข็ง บางครั้งเห็นกลไกซ่อนอยู่ แสงเย็นวาบอยู่ท่ามกลางสีเงินขาว ราวกับดวงตาแห่งความตายที่เฝ้ามองผู้บุกรุกทุกคน
“หืม?”
สายตาเซี่ยโม่พลันนิ่งแน่น เปล่งประกายดุจดาวเย็น
ระลอกไร้รูปกระจายจากร่างเขา แผ่ไปตามทางแยกทั้งเก้า