กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 115 สนามรบของแต่ละฝ่าย!
ราตรีดำสนิท ทุกสรรพสิ่งเงียบงัน เหลือเพียงเสียงลมลอดยอดไม้กับเสียงสัตว์ร้องจากที่ไกล
ปี้เสวียนสวมเครื่องแบบผู้บัญชาการเจิ้นอู่ ชุดดำปักดิ้นทองลายมังกรพยัคฆ์ ยืนอยู่บนยอดไม้ใหญ่ กิ่งก้านและใบไม้ไหวเบา แต่ไม่อาจรบกวนเขาแม้แต่น้อย
“นั่นคือสำนักงานใหญ่ของสำนักกุ่ยอวี้หรือ คิดไม่ถึงว่าจะซ่อนอยู่ในภูเขาธรรมดาเช่นนี้”
สายตาปี้เสวียนทะลุความมืดไปยังครึ่งเขา ที่นั่นมีคฤหาสน์ขนาดใหญ่ หลังคากระเบื้องดำ ชายคายกสูง กำแพงเก่าเถาวัลย์พัน ภายใต้ราตรียิ่งดูน่าสะพรึง
หากพลังของปี้เสวียนไม่ลึกล้ำ อยู่ไกลถึงเพียงนี้คงมองรายละเอียดไม่ได้
หน้าคฤหาสน์แขวนโคมแดงใหญ่สองใบ ผ้าแดงพลิ้วไหว เปล่งสีแดงที่ดูเป็นลางร้ายท่ามกลางความมืด
“บรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักกุ่ยอวี้ ในเก้าแม่ทัพมารสมัยนั้นติดสามอันดับแรกได้”
“ฝีมือไม่ด้อยไปกว่าหลานจวินแห่งสำนักเทียนโม่ในปัจจุบัน”
“‘ปราณแท้เสวียนหยวน’ กับ ‘ก้าวพันกลล่องเงา’ ของสำนักกุ่ยอวี้ล้วนเป็นวิชาชั้นยอดในยุทธภพ ไม่ด้อยกว่าวิชากระบี่สุดยอดของตระกูลหลินข้าเลย”