กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 112 ปราณแท้!
ชายหนุ่มชุดขาวมีใบหน้าดูอ่อนวัยพอ ๆ กับเซี่ยโม่ แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงแก่ชรา
“นังหนู ที่พึ่งของเจ้าวันนี้คือคนผู้นี้หรือ?”
“ฝ่ามือเมื่อครู่...ไม่เลว วิชาฝ่ามือแข็งกร้าวถึงเพียงนี้หาได้ยากในยุทธภพ!”
สายตาชายชุดขาวมองทะลุม่านฝนมายังเซี่ยโม่ ด้วยวิชาของเขา แม้ได้เห็นเพียงหนึ่งฝ่ามือก็พอมองออกถึงแก่นบางส่วนของสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร
“ใช้เพียงปราณคุ้มกายก็รับฝ่ามือนี้ของข้าได้โดยไม่บาดเจ็บ วิชาของผู้อาวุโสก็ไม่เลวเช่นกัน”
เซี่ยโม่หรี่ตาเล็กน้อย เขาไม่คิดอยู่แล้วว่าจะจัดการอันดับสองใต้หล้าด้วยมังกรผงาดย่อมเสียใจเพียงกระบวนท่าเดียว
แต่ด้วยพลังของเขาในวันนี้ มหาปรมาจารย์ทั่วไปเกรงว่าจะบาดเจ็บจากฝ่ามือนั้นไปแล้ว
“ฮ่า ๆๆๆ! นี่เป็นครั้งแรกที่ตาเฒ่าถูกคนหนุ่มชม”
“เจ้าอายุเพียงเท่านี้แต่มีระดับยุทธ์เช่นนี้ นับว่าหาได้ยาก เหตุใดต้องมาทิ้งชีวิตที่นี่เปล่า ๆ”