กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 102 รวมตัวที่นครเสินตู!
“ลำบากขันทีหลี่แล้ว!”
“รบกวนกลับไปทูลเสด็จพ่อด้วยว่า ข้ารู้อยู่แก่ใจ”
ภายในห้องหนังสือ เซี่ยโม่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน สีหน้าจดจ่อ สายตาไม่วอกแวก มือถือพู่กันขนหมาป่าแตะหมึกเข้มเบา ๆ ราวกับกำลังจะตวัดพู่กันวาดอักษร ทว่าความคิดกลับล่องลอยไปไกล
นอกหน้าต่าง เงาไผ่ไหวเอน ลมอ่อนพัดเข้ามาพร้อมความเย็นสดชื่น ทำให้ภายในห้องยิ่งสงบและเรียบง่าย
“บ่าวเฒ่าไม่ลำบากพ่ะย่ะค่ะ”
“ผู้บัญชาการเจิ้นอู่ทั้งสิบสองเดินทางเข้านครหลวง เรื่องนี้ใหญ่หลวงจริง ๆ”
“ไม่รู้ว่าทั้งราชสำนักและยุทธภพมีสายตากี่คู่จับจ้องอยู่”
“ฝ่าบาทจึงจำเป็นต้องถามไถ่สักหน่อย”
“ก่อนมาฝ่าบาทยังรับสั่งไว้ว่า หากองค์ชายสี่ต้องการสิ่งใด”