กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 99 สิบสองขุนพลเจิ้นอู่
ตะวันคล้อยต่ำเหนือขอบฟ้า ถนนโบราณทอดยาวท่ามกลางความเวิ้งว้าง แสงอัสดงสีทองแต้มพื้นดินเป็นหย่อม ๆ
เส้นทางคดเคี้ยวทอดไปสุดสายตา สองข้างทางเต็มไปด้วยหญ้ารกร้าง
ปี้เสวียนนั่งอยู่บนหลังม้า รอคอยอย่างสงบนิ่ง
องครักษ์เจิ้นอู่กว่าสิบคนใต้บังคับบัญชาของเขาต่างมีท่าทีสุขุม ม้าบางตัวส่งเสียงร้องต่ำเป็นครั้งคราว กีบม้ากระทบถนนเก่าเบา ๆ
“ใต้เท้า ประมุขสำนักกระบี่เหล็กเถียนอู๋เซี่ยง อย่างไรก็เป็นยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงในยุทธภพ”
“ยิ่งกว่านั้น สำนักกระบี่เหล็กยังมีศิษย์นับพันคน”
“พวกเราไม่ต้องไปช่วยจริง ๆ หรือขอรับ?”
ชายร่างกำยำ ผิวสีทองแดงที่อยู่ข้างปี้เสวียนเอ่ยเสียงต่ำ
นับจากเสียงระฆังเก้าครั้งที่ดังมาจากสำนักกระบี่เหล็ก จนถึงตอนนี้ผ่านไปหนึ่งชั่วยามแล้ว