กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 92 วิญญาณต้นกำเนิด
ท่ามกลางโลกหิมะน้ำแข็งอันไร้ขอบเขต ฟ้าดินราวถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งสีเงิน
ทุกลำแสงกระโดดผ่านเกล็ดหิมะ สะท้อนประกายทั้งเจิดจ้าและอ่อนโยน
ในอากาศ เกล็ดหิมะเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนลอยลงอย่างเชื่องช้า
ไม่เร่งรีบ ค่อย ๆ ปกคลุมพื้นดินทุกส่วน และแตะต้องชายหนุ่มที่ยืนอยู่กลางหิมะอย่างนุ่มนวล
ชายหนุ่มสวมอาภรณ์ยาวสีฟ้าขาว แขนเสื้อพลิ้วตามลม ราวเซียนผู้ไม่แปดเปื้อนธุลี
เกล็ดหิมะตกลงบนไหล่ ปลายผม แม้กระทั่งนิ้วเรียวยาวที่ยื่นออกมา แต่ไม่ได้ละลายจากความอบอุ่นตามปกติ
กลับมารวมตัวที่ปลายนิ้ว ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นดอกน้ำแข็งอันละเอียดงดงาม