กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 83 วิชาเทพกายวัชระไร้พัง
ท่ามกลางความเงียบสงัดราวกับแม้แต่เวลาก็หยุดนิ่ง
เสียง “ฝีเท้า” แผ่วเบาแต่ชัดเจนดังขึ้นอย่างเงียบงัน
“มหาปรมาจารย์มองเห็นจิตเดิม ทุกกระบวนท่าล้วนแฝงพลังอันยิ่งใหญ่”
“แต่เมื่อเทียบกับวิธีการ ‘ใกล้แค่เอื้อม ไกลสุดขอบฟ้า’ แบบนี้แล้ว ก็ยังเป็นเพียงของเล็กน้อย”
เซี่ยโม่มาถึงปากทางเข้าหุบเขาน้ำแข็ง
เขาหันกลับไปมอง
ระยะทางตอนมาก็ดูไม่ไกล แต่เขาใช้ก้าวทะยานเซียนตามใจเดินทางเต็มกำลัง กลับใช้เวลามากกว่าหนึ่งก้านธูป
หากเป็นมหาปรมาจารย์คนอื่นอาจไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ
แต่สำหรับเซี่ยโม่ ผู้ฝึกก้าวทะยานเซียนตามใจจนถึงขั้นสมบูรณ์ ย่อมสัมผัสได้ชัดว่าระยะทางช่วงนี้มีบางอย่างซ่อนอยู่