บทที่ 17 - ชายในวิดีโอคือเขา

บทที่ 17 - ชายในวิดีโอคือเขา

ฉินเสี่ยวหรูขมวดคิ้วมุ่น จนลืมผัดอาหารในกระทะไปเสียสนิท

"เคยเห็นที่ไหนกันแน่นะ"

เด็กสาวรู้สึกเหมือนภาพนั้นติดอยู่ที่หน้าผาก ทว่าชั่วขณะหนึ่งกลับนึกไม่ออก

"กลิ่นอะไรน่ะ"

"เอ๊ะ อาหารของฉัน!"

โต๊ะอาหาร หลินเซี่ยชิงมองกับข้าวเจ็ดอย่างและน้ำแกงหนึ่งอย่างบนโต๊ะ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

"เสี่ยวหรู ไม่ใช่ว่าบอกไว้แปดอย่างหรอกเหรอ ทำไมมีแค่เจ็ดอย่างล่ะ ไม่ใช่ว่าเธอแอบกินไปหรอกนะ"

เด็กสาวทำปากยื่น บ่นพึมพำว่า "ก็พี่หลิงน่ะสิ ให้ฉันดูวิดีโอร้องเพลงอะไรก็ไม่รู้ จนผัดกับข้าวไหม้หมดเลย"

ซ่งอวี้หลิงได้ยินเข้าก็แทบจะทั้งขำทั้งโมโห จึงฟาดเด็กสาวไปเบาๆ ทีหนึ่งแล้วหัวเราะ "เธอทำกับข้าวไหม้เอง ยังจะมาโทษฉันอีกเหรอ"