กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 7 - ผู้กำกับเหรียญทองยอมรับ
เฉินโม่มองอาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองด้วยความประหลาดใจ
เหล่าเหลียงแทบไม่เคยเรียกชื่อเต็มของเฉินโม่เลย
ปกติมักจะเรียกว่าเสี่ยวโม่
และทันทีที่เรียกชื่อเต็มของเขา นั่นย่อมหมายความว่าเหลียงเหวินยวนในเวลานี้กำลังจริงจังอย่างยิ่ง
"อาจารย์ครับ" เฉินโม่ยืดหลังตรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น "ผมขอเอาเกียรติเป็นประกันเลยครับว่าบทนี้ผมเขียนเอง บนโลกใบนี้ อาจารย์เป็นคนที่สองที่ได้เห็นบทนี้ครับ!"
สิ่งที่เฉินโม่พูดหมายถึงโลกใบนี้ แน่นอนว่าไม่นับรวมดาวโลก ดังนั้นนี่จึงถือว่าไม่ได้โกหก
เหลียงเหวินยวนจ้องมองเฉินโม่อย่างละเอียดถี่ถ้วน ราวกับจะมองให้ทะลุปรุโปร่ง
เวลาผ่านไปเต็มหนึ่งนาที จ้องจนเฉินโม่แทบจะเก็บอาการไม่อยู่
เพียะ!