กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 337 ขุดไม่เจออะไร พวกนั้นคงตัดใจแล้ว
หลังวางสายจากเหลิ่งเหย่ จ้านเฟยก็เหลือบมองฉือซิงเวย
สีหน้าของฉือซิงเวยในตอนนี้ แทบไม่ต่างอะไรจากคนที่เพิ่งกินแมลงวันเข้าไป “คงไม่ได้ไม่มีอะไรจริง ๆ หรอกนะ?”
ถ้าไม่มีอะไรจริง ๆ แล้วคนพวกนั้นจะสู้กันแทบเป็นแทบตายไปเพื่ออะไร?
ถึงตาแก่ตัวน้อยจะชอบเล่นพิเรนทร์แค่ไหน ก็คงไม่เล่นพิเรนทร์ถึงขนาดนี้หรอก
เมื่อนึกถึงว่าหวงเสียนจวินเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเขา รวมถึงเรื่องที่หวงเสียนจวินเคยทำเมื่อยังสาว
ใบหน้าเล็ก ๆ ของฉือซิงเวยพลันย่นเข้าหากันเป็นก้อน!
ยีนของคนเราบางครั้งก็พูดยากจริง ๆ มันถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ
เมื่อเห็นเธอทำหน้ามุ่ย จ้านเฟยก็ปลอบว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มี”
“แล้วทำไมถึงขุดไม่เจอล่ะ?”