กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 304 ฉินอวี๋ฝืนทิ้งจ้านทิงหลาน
ฮั่วหยางซู่วางสาย
ทั่วทั้งร่างของเธอถูกปกคลุมด้วยความหม่นหมอง ความหม่นหมองเหล่านี้วนเวียนอยู่รอบตัวเธอมานานหลายปี
“ฉันโง่จริง ๆ”
ฮั่วหยางซู่หลับตาลง
ฉือซิงเวยพูดว่า “เข้าใจได้ ยังไงก็เป็นพ่อแม่แท้ ๆ ย่อมคอยคาดหวังอยู่ตลอด”
ถ้าแม่ของเธอไม่รักเธอ ฉือซิงเวยก็คงคลั่งเหมือนกัน
โดยเฉพาะคนที่เป็นพ่อแม่ของตัวเอง จะลงมือส่งเดชก็ไม่ได้ มันน่าหงุดหงิดจริง ๆ
ฮั่วหยางซู่พูดว่า “ฮั่วเฉินซีป่วยหนัก!”
“เป็นโรคอะไร?”