กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 289 ฉินอวี๋ร้อนใจเพราะอยากออกจากเมืองกั่งเฉิง
ขณะที่จ้านทิงหลานมาถึง
เขาก็เห็นฉินอวี๋เหยียบอยู่บนแผ่นหลังของโหยวหมิงจิ้ง ส่วนโหยวหมิงจิ้งถูกเธอเหยียบจมอยู่ใต้เท้า ไม่อาจขัดขืนได้แม้แต่น้อย
“ปล่อยเธอ”
สามคำนี้ถูกจ้านทิงหลานเค้นออกมาอย่างเย็นชา
เดิมทีเฮ่อเอ่อร์ม่านกำลังรั้งฉินอวี๋เอาไว้ เพราะกลัวจะมีคนตาย
แต่ทันทีที่จ้านทิงหลานพูดจบ วินาทีต่อมาโหยวหมิงจิ้งก็ส่งเสียงกรีดร้องดังลั่น แทบฉีกแก้วหูของทุกคน
“อ๊าก——”
ในจังหวะที่ฉินอวี๋ออกแรงกดเท้า
โหยวหมิงจิ้งรู้สึกเหมือนกระดูกสันหลังของตัวเองถูกหัก ความเจ็บปวดนั้นราวกับฉีกหัวใจออกเป็นชิ้น ๆ