กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 219 ฉันแค่ท้อง ไม่ใช่ขยับไม่ได้
ภายในวิลล่าที่เช่าไว้แห่งนี้
ฉือเหวินเจ๋อกล่าวกับฉือหลานว่า “นายออกจากเมืองกั่งเฉิงไปสักพักก่อน รอจนฉันแย่งของที่อยู่ในมือเธอกลับมาได้แล้ว นายค่อยกลับมา”
ฉือหลานพยักหน้า คิดจะตอบคำว่า ‘ได้’ แต่กลับพูดอะไรไม่ออกเลย
ฉือซิงเวยโหดเกินไปแล้ว
ต่อให้วันนั้นพวกเขาไปโรงพยาบาลทันเวลา ผลลัพธ์ก็ยังไม่อาจแก้ไขได้
หมอบอกว่าชาตินี้เขาอย่าคิดเลยว่าจะได้พูดอีก!
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ในดวงตาของฉือหลานก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อฉือซิงเวย
สุดท้ายเขาก็พยักหน้าแรง ๆ ให้ฉือเหวินเจ๋อ “อืม”
นอกจากส่งเสียงง่าย ๆ เหล่านี้แล้ว เขาก็พูดอะไรไม่ได้อีก