กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 152 ยังไม่ทันตื่น ถูกคนบุกเข้ามาตบรัว ๆ!
ได้กินรสชาติที่คุ้นเคยและชื่นชอบ ฉือซิงเวยก็รู้สึกสะเทือนใจจนอยากร้องไห้
จ้านเฟยขึ้นไปอาบน้ำ เพราะตัวเขาเปื้อนกลิ่นควันจากการทำอาหารไปทั้งตัว
เพิ่งกินไปได้ครึ่งหนึ่ง กู่เหลียงจิ่วเย่ก็มาถึง
เมื่อเห็นเขา ฉือซิงเวยก็ถามว่า “มาแต่เช้าเลย?”
กู่เหลียงจิ่วเย่เห็นเกี๊ยวที่เธอกินอยู่ ก็จำได้ทันที “คุณชายตื่นแต่เช้ามาห่อเกี๊ยวให้เธอ?”
ฉือซิงเวย “ทำไม? นายอิจฉาเหรอ?”
“ฉันจะอิจฉาอะไร! แต่เธอต้องดีกับคุณชายหน่อยนะ หลายปีมานี้คุณชายอยู่ต่างประเทศ ฝึกทำของที่เธอชอบกินซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่ครั้ง”
ผู้ชายที่ไม่เคยเข้าครัวมาก่อน
เขาอยู่ต่างประเทศเพียงลำพัง ฝึกทำทุกอย่างที่ฉือซิงเวยชอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกินแต่ของที่เธอชอบทุกวัน